Hidden, elektronik müziğin farklı yönlerine açılan dört parçalık bir dünya sunuyor. “Don’t Try Very Hard” electronica temelli melodik yapısıyla öne çıkarken, “Happy Days, Sad Days” elektronik popa yaklaşan bir çizgide konumlanıyor. “Shyrst” elektronik ve krautrock etkilerini bir araya getirirken, “Disappear for Erim” atmosferik ve deneysel tınılara yöneliyor.
Parçalar yapı, atmosfer ve elektronik müziğin farklı alt türlerine yaptıkları göndermeler açısından birbirinden ayrı dünyalara sahip olsa da Rae’nin ayırt edici vokalleri ve melodi anlayışı EP’nin bütününde ortak bir dil yaratıyor.
Hidden, Statue of Mirrors’ın geçmişte tamamlanmış ancak saklı kalmış çalışmalarını gün yüzüne çıkarırken, aynı zamanda Rae’nin üzerinde çalıştığı üçüncü stüdyo albümü öncesinde bir geçiş noktası niteliği taşıyor; geçmiş bir dönemi kapatırken projenin sıradaki müzikal evresine alan açıyor.
