Bu durum, ekonomik değer yaratma stratejisinin içerik incelemesi açısından değerlendirildiğinde, kulübün kendi iradesi dışında hareket etmesine ve kurumsal bağımsızlığının sıkıntıya girmesine neden olacak bir süreci beraberinde getirecektir. Bu noktada Fenerbahçe için tartışılması gereken en önemli konu şudur: Kulübün öncelikli ihtiyacı yeni bir stat mıdır, yoksa sportif istikrar ve başarı üzerindeki sorunlarını çözmek mi?
Belki Galatasaray ile stat gelirleri bakımından aleyhte bir durum söz konusu gibi görünse de bu fark Galatasaray’ın ortaya koyduğu başarı ve istikrarın yarattığı katma değer sonucunda oluşmaktadır. Stat gelirlerindeki üstünlük yalnızca daha büyük ve yeni bir stada sahip olmaktan kaynaklanmaz; asıl fark, istikrar ve sürdürülebilir başarı neticesinde mevcut kapasitenin daha yüksek ekonomik değere dönüştürülebilmesinden ileri gelir. Eğer Şampiyonlar Ligi’nde kalıcı bir devamlılık sağlanırsa taraftar talebi artacak ve stat kullanımındaki tüm alanlara olan ilgi büyüyecektir. Hâliyle sponsorluk kapasitesi artacak ve ortaya çıkan bu ticari düzenin üstünlüğü kendiliğinden belirecektir.
Dolayısıyla istikrar ve sürdürülebilirlik sağlanmadan yeni bir stat, ekonomik büyümenin tek başına nedeni olamaz. Yeni bir stat ancak kulüp kurumsal ve küresel ölçeklerde doğru yönetildiğinde bu büyümeyi hızlandıran bir araç hâline gelir.
Başta Real Madrid ve Barcelona gibi takımlar mevcut statlarını modernize ederek süreci yönetirken, şehrin ve taraftarın hafızasındaki yerlerini de kaybetmemektedirler. Bu durum duygusal bir bağdır; statlar hikâyelerle dolu alanlardır. Bu hikâyeler, nesilden nesile geçen tarihsel bir devamlılığa ve hafızaya sahiptir.
Statlar ayrıca bulundukları şehre, kasabaya, ilçeye veya köye değer katarlar. Buradaki değer, siyasetin kendi ekonomi politikalarına kurban edilmekten çok daha kıymetlidir. Siyasetin kendi ekonomik politikaları için yaratacağı katma değerin duygusal bir bağlantısı yoktur; aksine bu, “rant” ve çıkara dayalı, kısa vadeli ekonomik katma değer yaratmaya dayanır ki bunun karşılığı metalaştırılmış ticari bir kurgudur. Başta esnaf olmak üzere tüm ekonomik ve sosyal paydaşlar bu organizasyondan payına düşeni kolaylıkla almaktadır.
Kadıköy’ün demografik yapısı, benzersiz sosyal ilişkiler ağı, lokasyon avantajı ve ekonomik olarak büyük kapasitesine rağmen, sosyal alan olarak değeri geride bırakılarak Maltepe’ye taşınmayı düşünmek bile Fenerbahçe açısından önemli açmazlar barındırmaktadır. Kendi iradesini bir kenara bırakarak kapasite artışı ve modern tesis olanakları uğruna kamu tahsisli bir stadyuma geçmek, mülkiyet, idari ve işletme koşullarına bağlı olarak ekonomik bağımsızlığı zedeleyeceği gibi, yüz yılda oluşmuş taraftar aidiyetini de zayıflatabilir. Buradaki temel sorun, yaratılacak ekonomik değerin var olan maddi ve manevi değerlerden daha yüksek olup olmayacağıdır.
Kulüplerin başkanlar ve yönetimler tarafından ekonomik ve sportif açıdan açmaza sokulması, ister istemez siyasetten yardıma muhtaç hâle gelmelerine neden olmaktadır. Bu açmaz, kendi bağımsızlıklarını bertaraf edecek unsurları içinde barındırdığından, çıkış yolu olarak siyasetle iş birliğini zorunlu kılmaktadır. Bu durum başlı başına bir sorundur.
Futbol ülkemizde siyaset için bir araçtır. Örgütlenme ve propaganda alanı olmasına rağmen, kulüplerin ekonomik kazançlarının kaybedilmemesi stratejisi kapsamında yapılacak iş birliği, siyaset için yeni kazanımlar yaratmada kullanışlı bir alandır.
Kulüplerin önceliği, sportif açıdan istikrarı ve sürdürülebilir başarıyı kalıcı kılmaktır. Tüm ekonomik güçlerini bunun için harcamaları gerekir. Bütün ticari unsurların temel dayanağı sportif kurgu üzerine kurulmalıdır. Kulüplerin, sporcu ihtiyacına yönelik üretim odaklı bir işletme modeli kurmalarının yanında, transferlerin son durağı olmaktan kaçınarak yeniden katma değer yaratacak bir strateji izlemeleri şarttır. Aksi takdirde sportif yatırımlar dışındaki alanlardan kazanıldığı zannedilen gelirler, çok daha büyük sportif kayıplara neden olabilir. Bunun örneklerini yaşayan kulüpler oldukça fazladır.