Brezilya’nın Atlantik Ormanları’nda 1970’lerin sonlarında başlayan kurbağa kayıplarına ilişkin önemli ipuçları, müze koleksiyonlarından çıktı. Smithsonian ve Pennsylvania Eyalet Üniversitesi araştırmacılarının çalışması, Boracéia bölgesindeki kayıplarda amfibiler için ölümcül olabilen bir mantarın rolüne işaret etti.
Molecular Ecology dergisinde 14 Ekim’de yayımlanan araştırmada, 17 türe ait 370’ten fazla müze örneği incelendi. Araştırmacılar, 1979-1982 dönemindeki büyük kayıpların öncesinde ve sonrasında toplanan hayvanlarda, Batrachochytrium dendrobatidis adlı mantarın izlerini aradı.
1979’dan önce toplanan örneklerde enfeksiyon saptanmadı. Buna karşılık, 1980’lerde toplanan örneklerin yarısından fazlasında mantarın izlerine rastlandı. Bu değişim, hastalık etkeninin bölgede yayılmasıyla kurbağa nüfuslarındaki çöküşün aynı döneme denk geldiğini ortaya koydu.
EN AĞIR KAYBI YAŞAYAN TÜRLERDE SAPTANAMADI
Araştırmanın dikkat çeken bulgularından biri, en ağır kayıpları yaşayan türlerin müze örneklerinde enfeksiyon bulunmaması oldu. Nüfusu görece istikrarlı kalan türlerde ise mantar yaygındı.
Araştırmacılar, bu farkın türlerin hastalığa dayanma kapasitesiyle ilişkili olabileceğini düşünüyor. Bazı türler enfeksiyonla yaşamayı sürdürebilirken, daha hassas türlerdeki hayvanlar örnek olarak toplanamadan ölmüş olabilir. Ancak bu açıklama, doğrudan gözlenmiş bir sonuç değil.
Ekip, 2022-2024 yıllarında bölgeye dönerek günümüzdeki kurbağaları da araştırdı. Tarihsel koleksiyondaki 17 türün 12’sine yeniden rastlandı; diğer beş türün bölgedeki durumu ise belirsizliğini koruyor.